www.ekivolos.gr          

   http://ekivolosblog.wordpress.com

    ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ekivolos@gmail.com

                                  ekivolos_@hotmail.com

                                  ekivolos@ekivolos.gr

«Όποιος σκέπτεται σήμερα, σκέπτεται ελληνικά,

έστω κι αν δεν το υποπτεύεται.»

                                                                                                                 Jacqueline de Romilly

«Κάθε λαός είναι υπερήφανος για την πνευματική του κτήση. Αλλά η ελληνική φυλή στέκεται ψηλότερα από κάθε άλλη, διότι έχει τούτο το προσόν, να είναι η μητέρα παντός πολιτισμού.» 

                                                                                                                                                                     U.Wilamowitz

ΕΣΤΙΑΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

«Τό ἑλληνικό μέτρον εἶναι τό πένθος τοῦ Λόγου»

Παναγιώτης Στάμος

Κλασσικά κείμενα-αναλύσεις

Εργαλεία

Φιλολόγων

Συνδέσεις

Εμείς και οι Αρχαίοι

Η Αθηναϊκή δημοκρατία

Αρχαία

Σπάρτη

ΣΧΕΤΙΚΗ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Θουκυδίδης

Το Αθηναϊκό πολίτευμα 

Πλά­τω­νος Αλ­κι­βιά­δης I

Α­πό το έρ­γο του A. E. Taylor

«ΠΛΑΤΩΝ, ο άν­θρω­πος και το έρ­γο του»

 

 

…Ἀ­πό τήν ἄ­πο­ψη τοῦ πε­δί­ου πού κα­λύ­πτει καί τῆς ἀ­ξί­ας του, πρό­κει­ται γιά τό ση­μαν­τι­κό­τε­ρο κεί­με­νο τῆς ὁ­μά­δας· δί­νει μί­α θαυ­μά­σια γε­νι­κή πε­ρί­λη­ψη τῶν σω­κρα­τι­κῶν - πλα­τω­νι­κῶν δι­δα­σκα­λι­ῶν γιά τήν ἱ­ε­ραρ­χί­α τῶν ἀ­γα­θῶν καί τήν «πε­ρί­θαλ­ψη» τῆς ψυ­χῆς. Τή γνη­σι­ό­τη­τα τοῦ κει­μέ­νου ὑ­πο­στή­ρι­ξαν οἱ Grote, Stallbaum, C. F. Hermann, J. Adam καί, πρό­σφα­τα, οἱ Μ. Croiset καί P. Friedlander· ὁ Jowett πε­ρι­έ­λα­βε τό δι­ά­λο­γο στήν ἀγ­γλι­κή με­τά­φρα­σή του τῶν ἔρ­γων τοῦ Πλά­τω­να. Ἀ­πό τή δι­κή μου πλευ­ρά, αἰ­σθά­νο­μαι ἀ­πρό­θυ­μα ἀ­ναγ­κα­σμέ­νος νά τήν ἀ­πορ­ρί­ψω γιά τούς ἑ­ξῆς λό­γους: α) Ἀ­πό τήν προ­σε­κτι­κή με­λέ­τη τῆς φρα­σε­ο­λο­γί­ας φαί­νε­ται νά προ­κύ­πτει ὅ­τι ἡ γλώσ­σα του εἶ­ναι τῆς με­τα­γε­νέ­στε­ρης πε­ρι­ό­δου τοῦ Πλά­τω­να, ἐ­νῶ ἡ σκέ­ψη εἶ­ναι ἐ­κεί­νη τῶν πρώ­των πλα­τω­νι­κῶν ἠ­θι­κῶν δι­α­λό­γων ἡ ἔκ­θε­ση της μά­λι­στα, σέ ὁ­ρι­σμέ­να ση­μεῖ­α, εἶ­ναι τό­σο ἄ­τε­χνη ὥ­στε ἕ­νας ἀ­με­τά­πει­στος ὑ­πο­στη­ρι­κτής τῆς γνη­σι­ό­τη­τας τοῦ ἔρ­γου εἶ­ναι σχε­δόν ὑ­πο­χρε­ω­μέ­νος νά τό θε­ω­ρή­σει ὡς ἕ­να ἀ­πό τά πιό πρώ­ι­μα. β) Φαί­νε­ται πα­ρά­δο­ξο ὅ­τι ὁ Πλά­των, πού μᾶς ἔ­δω­σε τό­σο ζων­τα­νές πε­ρι­γρα­φές τοῦ Ἀλ­κι­βιά­δη στόν Πρω­τα­γό­ρα καί στό Συμ­πό­σιον, θά χει­ρι­ζό­ταν πο­τέ τήν προ­σω­πι­κό­τη­τά του τό­σο ἄ­χρω­μα, γ) Ἀ­κό­μα πιό ἀ­πί­στευ­το εἶ­ναι ὅ­τι ὁ Πλά­των, μέ τίς γνω­στές ἰ­δέ­ες του γιά τήν ἀ­ξί­α τῶν «ἐγ­χει­ρι­δί­ων», θά συ­νέ­θε­τε πο­τέ, στήν οὐ­σί­α, ἕ­ναν τέ­τοι­ο «ὁ­δη­γό» ἠ­θι­κῆς. Τό ἔρ­γο ἔ­χει τίς ἀ­ρε­τές ἑ­νός ἐ­ξαί­ρε­του ἐγ­χει­ρι­δί­ου· αὐ­τός εἶ­ναι ὁ ση­μαν­τι­κό­τε­ρος λό­γος γιά νά ἀρ­νη­θεῖ κα­νείς τή γνη­σι­ό­τη­τά του. Συμ­φω­νῶ λοι­πόν μέ ἐ­κεί­νους πού ὑ­πο­στη­ρί­ζουν ὅ­τι ὁ Ἀλκ. Ι ἀ­πο­τε­λεῖ προ­σε­κτι­κή ἔκ­θε­ση ἠ­θι­κῆς θε­ω­ρί­ας, γραμ­μέ­νη ἀ­πό κά­ποι­ο νέ­ο μέ­λος τῆς Ἀ­κα­δη­μί­ας ἀρ­κε­τά πρίν ἀ­πό τό 300 π.Χ. (ἴ­σως μά­λι­στα καί πρίν ἀ­πό τό θά­να­το τοῦ Πλά­τω­να). Συμ­φω­νῶ μέ τόν Stallbaum ὅ­τι δέν πε­ρι­έ­χει τί­πο­τε πραγ­μα­τι­κά ἀ­νά­ξιο τοῦ Πλά­τω­να, ἀλ­λά ἐ­πί­σης πι­στεύ­ω ὅ­τι πα­ρου­σιά­ζει ἀν­τί­λα­λους ἀ­πό τή σκέ­ψη του, οἱ ὁ­ποῖ­οι δέν μοιά­ζουν νά προ­έρ­χον­ται ἀ­πό συγ­γρα­φέ­α πού ἐ­πα­να­λαμ­βά­νει ἀ­πό­ψεις ἄλ­λων ἔρ­γων του. Εἰ­δι­κό­τε­ρα, τά τε­λευ­ταί­α λό­για (135e) δέν μπο­ροῦν νά εἶ­ναι ἄλ­λο ἀ­πό ἀ­να­φο­ρά στήν πε­ρι­γρα­φή πού δί­νει ὁ Πλά­των (Πολ. 491 κ.ε.) γιά τή δι­α­φθο­ρά τοῦ εὐ­φυ­οῦς νέ­ου ἀ­πό τίς κο­λα­κεῖ­ες τοῦ ὑ­πέρ­τα­του ἐ­κεί­νου σο­φι­στῆ, τοῦ «κοι­νοῦ» (τοῦ δή­μου), χω­ρί­ο ἐμ­πνευ­σμέ­νο ἴ­σως ἀ­πό τήν τρα­γι­κή στα­δι­ο­δρο­μί­α τοῦ Ἀλ­κι­βιά­δη. Ὅ­πως θά δοῦ­με, ὑ­πάρ­χουν καί ἄλ­λα με­ταμ­φι­ε­σμέ­να πα­ρα­θέ­μα­τα...

 

Λήψη του αρχείου-pdf